noppol's profile>_< Happy >_<"PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    March 13

    ชั้นไม่ใช่คนสุญเสีย เธอสิที่สูญเสียคนที่รักเธอไป

    >>>> .กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว >>>>มีหญิงสาวคนหนึ่งผิดหวังในรักเนื่องจากคนรักของตนได้มาทิ้งไปจึงกำลังจะฆ่าตัวตาย >>>> >>>>ขณะนั้นเองมีพระธุดงส์รูปหนึ่งผ่านมาพบเข้าจึงได้กล่าวให้สติกับสีกา >>>>ว่า >>>>"โยมจะทำอะไรรึ" >>>> >>>>หญิงสาวตอบ "อิชั้นจะฆ่าตัวตายเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำไม มีแฟนๆ >>>>ก็มาทิ้งไปเจ้าค่ะ" >>>> >>>>พระธุดงส์จึงได้เทศนาให้หญิงสาวฟังว่า >>>>"เหตุใดโยมจึงต้องเสียใจเล่าในเมื่อคนที่ควรจะเสียใจควรจะเป็นแฟนของโยมสิ" >>>> >>>>หญิงสาวหยุดคิดและถามกลับไปด้วยความสงสัยว่า "ทำไมล่ะเจ้าคะ" >>>> >>>>พระธุดงส์ตอบว่า "ในเมื่อโยมมิได้สูญเสียสิ่งที่สำคัญไปเลยน่ะสิ" >>>> >>>>หญิงสาวตั้งใจฟังพระธุดงส์แล้วก็ตอบกลับไปว่า >>>>"ไม่จริงหรอกค่ะดิชั้นสูญเสียแฟนอันเป็นที่รักยิ่งไปนะเจ้าค่ะ" >>>> >>>>พระธุดงส์ตอบ >>>>"โยมได้สูญเสียคนที่มิได้รักและห่วงใยโยมซึ่งจะมีค่าอันใด >>>>แต่แฟนโยมซิที่สูญเสียคนที่รักและห่วงใยเค้าเช่นโยม >>>>ใครควรจะเสียใจกว่ากันล่ะโยม" ที่มา ; Forwarded Mails

    เคยรักผู้หญิงคนนี้ไหม

    คุณเคยรักผู้หญิงคนนี้บ้างหรือเปล่า? เคยอกหักกันบ้างไหมครับ ผมเคยอกหักมาแล้วหลายครั้งแต่ละครั้งก็รู้สึกว่าหนักหนาสาหัสมากขึ้นเรื่อย ๆ ครั้งล่าสุดที่เพิ่งผ่านไปก็เช่นกัน ผมซึมเศร้าแทบไม่พูดไม่จา ใช้ชีวิตแบบผลาญเวลาให้หมดไปวัน ๆ เลิกงานก็ไปกินเหล้าจนเกือบเช้าจึงกลับบ้าน ถึงบ้านก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องนอนไม่คุยกับใครเลย รวมทั้งแม่ของผมด้วย จนเช้าวันหนึ่งแม่เข้ามาในห้องนอนของผมชวนผมคุยโน่นคุยนี่ ผมก็ตอบแบบขอไปที แต่แม่ก็ยังชวนผมคุยไปเรื่อย ๆจนมาถึงเรื่องความรักของผม

    แม่บอกว่า "แม่จะแนะนำผู้หญิงคนหนึ่งให้ดีไหม... เธอทำกับข้าวเป็น... ดูแลบ้านได้ และพร้อมที่จะดูแลผมเสมอ เธอนั้นหน้าตาไม่สวยอย่างผู้หญิงที่ผมเคยชอบ ๆ มา ท้วม ๆ หน่อย ดูจะอายุมากไปนิดแต่ที่สำคัญเธอรักผมมากกว่าใครๆ เธอไม่ได้อยู่ไกลจากผมเลย แต่เธอนั่งอยู่ข้าง ๆ ผมนั่นแหละ"

    แม่ถามผมว่าจะลองรักผู้หญิงคนนี้ดูบ้างได้ไหม... น้ำตาของแม่เริ่มคลอผมพูดอะไรไม่ออก แต่เข้าไปกอดแม่นิ่ง แทนคำตอบ ขณะที่กำลังวิ่งหาความรักอยู่นั้น บางทีเราก็ลืมไปว่ายังมีอีกคนนึงที่รักเราอย่างสุดหัวใจ จำไม่ได้ว่าเราลืมเธอมานานเท่าไหร่แล้วแต่จะไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น

     

    ที่มา; Forwarded mail

    อย่าทำให้ใครเจ็บปวด

    มีนิทานมาเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องราวที่อาจเตือนสติได้... ความโกรธ กับคําสอนของพ่อ” เด็กน้อยนิสัยเจ้าอารมย์คนหนึ่ง ทำสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขาหนึ่งถุง และบอกกับเขาว่า ”ทุกครั้งที่เจ้ารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคนให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน” วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเขาไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไปก็ลดจํานวนลง น้อยลง น้อยลง เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อและบอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขาว่า ”ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ เมื่อครั้งใดที่เจ้าสามารถควบคุมอารมณ์ ฉุนเฉียวของตนเองได้ให้เจ้าถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว” นับจากนั้น..วันแล้ววันเล่า เด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัว จาก 1 เป็น 2 .... จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุดตะปูที่เขาตอกติดรั้วไว้ก็ถูกถอนออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า “พ่อ..ฉันทำได้ ในที่สุดฉันก็ทำจนสำเร็จ !!” พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้านและพูดกับลูกว่า "ทำได้ดีมากลูกพ่อ แต่จ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่ามันมี"รู"ตะปูในเนื้อไม้ของรั้ว รั้วมันไม่กลับมาเหมือนเดิมได้อีกต่อไปแล้ว....ไม่เหมือน..กับที่มันเคยเป็น จำไว้นะลูก…เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ มันก็จะทิ้งรอยแผลเหมือนอย่างที่เห็นเช่นนี้ไว้ เปรียบกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หนก็ไม่อาจลบความเจ็บปวดและลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ บาดแผลในใจของคนที่ถูกทำร้ายด้วยคำพูด มันเลวร้าย ไม่น้อยไปกว่าบาดแผลทางกาย ฉันใดก็ฉันนั้น “กับเพื่อน” .. เพื่อนเปรียบเสมือนอัญมณีอันมีค่าที่หายาก เป็นคนที่ทำให้เรายิ้ม เป็นคนที่คอยให้กำลังใจและยินดีเมื่อเราพบกับความสำเร็จ เป็นคนที่คอยปลอบใจเราเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรา และจริงใจกับเราเสมอ ... แสดงให้เขาเห็นว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน และระวังสิ่งที่เราทำไป ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ และจงจดจำไว้เสมอว่า คำขอโทษ “ ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตามแต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือ รอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ ...... ตลอดไป” หวังว่านิทานนี้คงช่วยให้พวกเราอยู่ร่วมกัน ทำงานร่วมกัน คบกัน ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อกันขึ้นเรื่อยๆ และตลอดไป.....

     

    "จำไว้นะลูก…เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ มันก็จะทิ้งรอยแผลเหมือนอย่างที่เห็นเช่นนี้ไว้ เปรียบกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หนก็ไม่อาจลบความเจ็บปวดและลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้"

     

    ขอขอบคุณ คุณ Loy จาก www.Thaimental.com

    March 07

    เราทุกคนต่างมีเจ้ากรรมนายเวร

    อธิษฐานหน้าพระพุทธรูป หรือสวดก่อนนอนก็ได้ (นะโม 3 จบ) “ สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเตอุกาสะ ทะวารัตตะเยนะ กะตัง สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเตอุกาสะ ขะมามิ ภันเต “ หากข้าพเจ้า จงใจหรือประมาทพลาดพลั้งล่วงเกิน บิดา-มารดา ครูบาอาจารย์พระพุทธ พระธรรม พระอรหันต์ทุกพระองค์ พระอริยสงฆ์เจ้า ตลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย รวมถึงผู้มีพระคุณ และท่านเจ้ากรรมนายเวร จะด้วย กายวาจา ใจ ก็ดี ขอได้โปรดอโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้าด้วย หากข้าพเจ้ามีเจ้าของในตัวติดตามมาขออนุญาตมีคู่ มีครอบครัวได้เหมือนคนปกติทั่วไป ขอถอนคำอธิษฐานคำสาบานที่จะติดตามคู่ในอดีต ขอให้ต่างฝ่ายต่างเป็นอิสระต่อกัน ข้าพเจ้าจะประพฤติตนในทางที่ถูกที่ชอบที่ควร ขอบุญบารมีในอดีตกาลที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน จงส่งผลให้ข้าพเจ้าและครอบครัวตลอดจนบริวารที่เกี่ยวข้องจงเจริญด้วย อายุ วรรณะ สุขะ พละลาภ ยศ สุข สรรเสริญ สติปัญญา ปฏิภาณ ธนสารสมบัติ อุปสรรคใดๆ โรคภัยใดๆ ขอให้มลายสิ้นไป ขอให้ข้าพเจ้ามีความสว่างทั้งทางโลก ทางธรรม ตั้งแต่บัดนี้ตราบเข้าสู่พระนิพพานเทอญ หากมีผู้ใดเคยสร้างเวรสร้างกรรมกับข้าพเจ้า ไม่ว่าจะชาติใดภพใดก็ตาม ข้าพเจ้ายินดีอโหสิกรรมให้ ขอถอนความพยาบาท ความอาฆาตและคำสาปแช่งในทุกชาติ ทุกภพ ขอให้ข้าพเจ้าพ้นจากคำสาปแช่งของปวงชนของเจ้ากรรมนายเวร ขอให้พ้นนรกภูมิ พบแสงสว่างทั้งทางโลก ทางธรรม เทอญ … “คนเราเกิดมาหลายภพชาติ ต่างมีเจ้ากรรมนายเวรต่างกัน การสวดขอขมาเพื่อลดและปลดหนี้กรรมให้น้อยลง" (ขอผู้ได้รับใบคำขอขมาและอธิษฐานจิตนี้ กรุณาส่งให้ผู้อื่นต่อเพื่อสร้างผลบุญบารมีต่อไป) ที่มา ฟอร์เวิร์ด เมลล์
    March 01

    ความรัก ไม่ทำให้ชั้นตาบอด

    มีเรื่องเล่ามาว่า..... > >>นานมาแล้วชั้นเคยถูกจับให้ไปเล่นเกมๆ นึงแบบที่ชั้นไม่เต็มใจ > >>แต่พอเล่นไปแล้วก้อประทับใจมากเลยทีเดียว > >>มันเป็นเกมเกี่ยวกับความรัก... > >>...มีคนตั้งขึ้นมาว่า จะมีสะพานไม้เล็กๆ อยู่ > >>ให้เดินไปจนถึงโดยที่หลับตา > >>ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมา > >>คุณและคู่รักของคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป... > >> > >>ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ แต่ก้อตกลงมาทุกที > >>บางคนถึงกับคิดว่าชั้นคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ > >> > >>จนมีคนๆ นึงเดินไปถึง และไม่ตกลงมา > >>ทุกคนก้อถามว่าเดินยังไงหละถึงไม่ตก..พอคนๆ > >>นั้นตอบทุกคนก้อเงียบไปเลย > >> > >> > >>เค้าบอกว่า > >>"ชั้นแอบลืมตาเดินไง"... > >>ลองคิดดูดิ > >> > >>เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา..และยอมปฏิเสธสิ่งต่างๆ > >>ที่ทุกคนผ่านมัน > >>โดยไม่มองอะไรเลย..เค้าสั่งให้หลับตาเดินก้อยอม > >> > >>แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร..ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง..เวลามีความรักลองเปิด > ตามองให้ไกล.. > >>อย่าปล่อยให้ความรักทำให้ตาบอด..ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีกก้อคงไม่เจ็บ > เท่าตกลงมา > >>เพราะหลับตาเดิน..เพราะเราจะรู้ว่าต้องตกท่าไหนจึงจะเจ็บน้อยที่สุด > ................... ที่มา ฟอร์เวิร์ด เมลล์
    February 13

    the lonely night

    อีกหนึ่งคืนแห่งความเงียบเหงา ชั้นหยิบแผ่นซีดีเก่าๆ ที่ได้จากคนที่ชั้นเคยรักมากๆ คนหนึ่งมาใส่ลงไปในเครื่องเล่น เพลงเก่าๆ ยุด หกศูนย์ที่ชั้นชอบ ทำให้บางทีชั้นเผลออดคิดไม่ได้ว่า ชั้นได้เกิดผิดที่ผิดเวลาหรือเป่า จะดีไหมถ้าชั้นเกิดในยุคที่ ทุกอย่างเป็นร็อด แอนด์โรล ดนตรีมีจังหวะ ถ้อยคำที่เรียบง่ายและไม่สับสนเหมือนผู้คนในสมัยนั้น สู่ยุคที่ทุกคนยังเชื่อว่า ครอบครัวคือจุดหมายของชีวิต ถ้าสมมติชั้นอยู่ในยุคนั้น ในเวลานี้ ชั้นจะขับรถคาร์ดิแลค คันโก้ไปยัง ผับสุดเจ๋งที่เปิดเพลงของ เอลวิส ชั้นจะแต่งตัวด้วยเสื้อคอบาน และกางเกงขาเดฟลีบสุดใจ ถือดอกกุหลายช่อใหญ่ไปยังโต๊ะที่ผู้ญิงที่ชั้นจะรักนั่งรออยู่ ค่อยๆ คุกเข่าลงกับพื้นและมอบดอกไม้ให้เธอผู้นั้น และพูดถ้อยคำบอกรักที่เราคงไม่ได้ยินในปัจจุบัน เช่น เธอคือ ยอดดวงใจผู้เดียวของชั้น คงจะสนุกเหมือนกันนะ ถ้าย้อนกลับไปได้ ชั้นตื่นจากภวังค์อีกครั้ง สิ่งที่ชั้นเห็นตอนนี้มีเพียงห้องนอนที่ว่างเปล่าอย่างน่าเกลียด มองไปยังเตียง ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเลวร้ายและคราบน้ำตา ข้างนอกฝนตกหนักมากๆๆ และตกต่อเนื่องมานานแล้วด้วย แต่ชั้นยังไม่หลับ มีเพียงซีดีเก่าๆ อันเดียวเท่านั้นที่เป็นเพื่อนของชั้นในเวลานี้ จะทำยังไงดีนะ ให้ผ่านคืนที่เหงาและเศร้านี้ไปได้ หลับตาสินะ (ชั้นนึกกับตัวเอง) เดวมันก้อผ่านไป ผ่านไปเหมือนเรื่องร้ายๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนั้นหละ แฟงรค์ ซินาตร้า ยังคงส่งเสียงหวานหูกล่อมชั้นในเพลง My wayอยู่ ชั้นเริ่มง่วงแล้วหละ แต่ยังคงได้ยินประโยคคลาสสิคจากเพลงอยู่ I did it my way. Yes it was my way… G’nite นะเจ้าความเศร้า 12/02/06
    January 18

    เศษแก้ว, Broken pieces...

    เธอถือแก้วอยู่ใบหนึ่ง…. แก้วใบนั้น…ก็ไม่ได้สวยมากขนาดต้องมีคนแย่งซื้อ แต่ก็…ไม่ได้เก่ามากขนาดไม่มีคนกล้าใช้ ตอนนี้แก้วใบนั้นอยู่ด้านหน้าของเธอ มันพร้อมที่จะให้เธอใช้ . . . เธอนำแก้วใบนั้นกลับไป เธอนั่งมองมัน . . . เธอพูดออกมาเปรยๆ ว่า . . . มันดูดีมาก ถึงคนอื่นจะมองไม่เห็นค่า แต่เขาเห็นค่าของแก้วใบนี้คนเดียวเท่านั้นพอ เมื่อเธอเริ่มใช้มัน . . . เธอทำท่ารู้สึกดีมากที่เธอมีแก้วไว้ใช้ยามกระหาย เมื่อเธอใช้เสร็จ . . . เธอก็จะเอามันไปล้างและเช็ด เธอดูแลมันดีเสมอ จนมาวันนึง . . . เธอนำแก้วใบใหม่มาวางแทนที่แก้วใบเดิม เธอหันไปดูแลแก้วใบใหม่มากขึ้น จนเธอลืมไปเลยว่ามีแก้วอีกใบที่ยังรอให้เธอนำมันกลับมาใช้อีกครั้ง นานครั้งที่เธอจะหยิบแก้วใบเดิมมาใช้ แต่ . . . มันไม่เหมือนเดิม พอเธอใช้เสร็จเธอก็วางมันไว้ที่เดิม โดยไม่แคร์ที่จะเอาไปเช็ดไปล้างให้ดูดี เวลาผ่านมานาน….. แก้วใบนั้นเริ่มร้าวจากแรงกระแทกรอบด้าน ร้าวขึ้น . . . ! ร้าวมากขึ้น . . . !!! จนในวันนึง แก้วใบนั้นก็ได้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหลือทิ้งไว้แต่เพียงแค่เศษแก้วเล็กๆ ที่พร้อมจะบาดใครได้ทุกเมื่อ มาถึงตอนนี้แก้วใบเดิมได้พบจุดจบแล้ว มันไม่มีประโยชน์อะไรกับเธออีกแล้ว แก้วใบเดิมไม่มีค่าอีกต่อไปแล้ว มีแต่จะให้ความเจ็บปวดจากการบาดของเศษแก้วถ้าเธอไปโดนมัน ในเมื่อวันนี้เธอมีแก้วใบใหม่ที่ดีกว่าสวยกว่า . . . เธอคงลืมไปแล้วว่ามีแก้วอีกใบที่รอเธอจนมันพบจุดจบ ถึงจะเธอจะพยายามต่อคืนแต่มันก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ มันก็ยังคงมีรอยร้าวอยู่ดี และคงจะไม่ทนทานเหมือนเก่าอย่างแน่นอน . . แก้วใบนั้นก็เปรียบเหมือนฉันในตอนนี้ … เพราะตอนนี้ฉันไม่มีค่า ไม่มีความหมายกับเธออีกต่อไปแล้ว มันคงจบลงตรงนี้ ตรงที่ๆ เธอมีเขามาแทนที่ฉัน และฉันคงไม่คิดกลับไปหาเธออีกแล้ว ... เพราะหัวใจฉันมันได้แตกร้าว เหมือนดังแก้วที่แตกไปแล้ว มันไม่สามารถที่จะมาต่อเติมให้เหมือนเดิมได้ ขอบคุณที่ตอบแทนกันด้วย การทิ้งกันในเวลาที่ต้องการเธอที่สุด
    January 17

    คิดถึง ตอนเด็กๆ หวะ

     สมัยเด็กๆ เรากับเอส มักไปเอาของแถวนั้นที่หาได้ในอัสสัมมาเล่น
    บางวัน ก้อเอาแผ่นไม้ที่คนเค้าทิ้งไว้มา แล้วไปหาเนินทรายที่สูงๆหน่อย
    เอาแผ่นไม้นั้นหละ มาเป็นสไลเดอร์ แรกๆ ก้อมันส์ดี เล่นไปเล่นมา มักจะบาดเจ็บ
    อยู่เสมอ ไม่ถลอก ก้อต้องเป้าแตก
     ต่อมาก้อเก็บไม้ได้ ก้อเอามาทำเป็น ไม้หึ่ง ตีกันไปตีกันมา เข้าตาบาดเจ็บอีก
    จำได้ว่า ตอนเด็กๆ แม่เอามาทิ้ง ร้องไห้แทบตายจะกลับบ้าน ผ่านไป สองอาทิตย์
    ได้ลูกแก้ว เล่นมันโคตรๆๆ แม่มา เรียกให้กลับบ้านยังไงก้อไม่สน เหอะๆ
    ตอนเด็กๆ ไม่เคยคิดเลยว่า ต้องพูดคำหยาบ รับไม่ได้ มาอยู่อัสสัมไป สามอาทิตย์
    สามารถพูดและเรียกสัตว์ออกมาได้ สารพัดชนิด
    ดีใจที่เกิดในสมัยที่ ยังไม่ค่อยมีเกมดิจิตอล เพราะรู้สึกว่า มันทำให้ตัวเรา
    ใกล้ธรรมชาติมากขึ้น
    October 29

    Blinds' love, ความรักของคนตาบอด

    From ; Fww mail, anonymous.

    Eng subtitle ; ก่อนเอง

     

    ความรักของคนตาบอด

    Blinds' love

     

    คุณเคยเห็นคนตาบอดไม๊...
    Have you ever looked at blinds.

    คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่....

    A couple of blinds which's never been parted.
    คุณอาจเจอพวกเขาได้ ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น..ตลาดนัด...

    If you take a good look,you'll see them at the public places.
    พวกเขาไปที่นั่น เพราะหวังว่า... คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง...

    They go there because they think people might give them money for their songs.
    คนสองคน...ที่จับมือกัน...ค่อยๆเดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด...

    Two blinds,holding hands..walk slowly step be step.
    เพราะต่างคน ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่...

    They walk slow because they both cant see anything.



    นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว.....ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆเครื่องนึง...

    In their hands,there are staffs, an old radio
    กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน...ที่ขาดไม่ได้ ก็คือขันอลูมิเนียม...

    a microphone and the last thing's a bowl.
    อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน..

    Their tools, these things are.
    ผมไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก.....

    Not be used to listen to their songs, I believe.
    แต่ก็ดูว่าเขาตั้งใจร้องเหลือเกิน...

    However, they do the best.
    และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน...

    The best with hopefulness that some coins are gonna be in their bowl.

     

    ผมเห็นเขาจับมือกัน...

    I’m watching them holding hands.
    วินาทีนั้น... ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่างที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด...

    Suddenly, I,myself,’ve the thought which simple,but look it over.

    คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า....

    Have you ever thought about blinds’love?
    ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ...

    How’s their love?
    เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า...

    They both are blind.
    คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร..

    Never to see another’s face, all things they do is to touch, not see.
    คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น.....

    So, they know love by something real inside.
    เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน....

    They learn to love and respect in each.
    ไม่มีเกียรติยศ ศักดิ์ศรี ให้กังวลใจ...เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้...

    No honor to be the factor.
    ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน...

    Not involed with money,because they both’ve no.
    ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน..

    Eyes are closed, but heart are opened.
    คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย " ใ จ " ล้วนๆ...

    Not the outside, they learn.
    ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น.....

    That’s the love whicn’s originated with out conditions.

    คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง...

    They, holding beloved’s hand, pass anywhere.
    คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก...

    Not to worry about coming home late or waiting.
    คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน...

    They go and come together.
    พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ.... ?

    Have they ever been parted?

    คุณรู้หรือเปล่า.....คนตาบอด จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน...

    Do you know why they’ve to hold hands all day long?
    คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊...

    Have you ever holded your beloved’s hand?

     

    October 27

    แกล้งเด็กอัจฉริยะ...มันส์จริง (ภาคสอง....กุ๊กก่อนเอาคืน)

    ความเดิม.....หลังจากที่เด็กอัจฉริยะบุกเช้ามาในชีวิตของก่อนแล้ว ก่อนก้อกำลังคิดหาวิธีสลัดเด็กคนนี้
    ออกไปเพื่อความเพลิดเพลินในการชมวีนนี่เดอะ พุห์ของก่อน
     
    ก่อน ; น้องครับหมีพูห์ถึงไหนแล้วครับ
    น้องเอน ; ตอนนี้ พวกพูห์กะเพื่อนกำลังเข้าไปใน Huffalump hollow แล้วคับ
    ก่อน ; อ่ะน้อง หูฟังสวมไว้นะเสียงมันจะได้ออก จะได้มันส์ๆ
    น้องเอน ; แล้วพี่หละฮะ
    ก่อน ; พี่เก่งครับ แค่ดูภาพก้อรู้ว่ามันพูดอะไรกัน (กูจะไปรู้ได้ไงว่ะ)
    น้องเอน ; พี่ทำได้เหรอฮะ สอนผมมั้งสิ
    ก่อน ; คับเด็วพี่สอนให้ (กูพูดไปมั่วๆ มันเชื่ออีกเว้ย)
    ก่อน ; อันแรกนะ เอาหูฟังออกก่อน แล้วดูที่จอนะ ตอนนี้พูห์มันบอกว่า
            พูห์ ; ทิเกอร์ อั๊วปวดหมีหวะ (ปวดหมี = ปวดอึเป็นภาษาที่ก่อนสร้างขึ้นมาเอง)
            ทิเกอร์ ; ปวดหมีก้อไปดิ ลื๊อจะอั้นไว้ทำไมวะ
            พูห์ ; อั๊วหมีไม่ได้หวะ ถ้าอั๊วไม่มีกำลังใจ
            ทิเกอร์ ; ลิ๊อพูดยังงี้ หมายความว่าจะให้อั๊วไปดมหมีลื๊อใช่ม่ะ
    หมายเหตุ ; ในภาพพุห์กับทิเกอร์กำลังปรึกษากันขณะเดิน ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
    น้องเอน ; พี ปวดหมีหมายถึงอะไรฮะ หมีเจ็บเหรอ
    ก่อน ; ดูไปเด๋วก้อรู้ (หุหุ)
    น้องเอน ; แล้วพี่รู้ได้ไงฮะว่ามันพูดอะไรกัน
    ก่อน ; รู้สิพี่เก่ง น้องดูไปนะ
     
    ฮะฮะ ตอนนี้แผนที่หนึ่งการดึงความสนใจสำเร็จผลแล้ว น้องเอนกำลังมันส์กะหมีพูห์
    ต่อไปแผนที่สอง ล่อให้อยาก ว่าแล้วเราก้อเขยิบออกจากเครื่องเล่นซีดี ไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ข้างๆ
    แล้วก้อเปิดเวปเกมขึ้นมา และเล่นเกมอยากสนุกสนาน
     
    น้องเอน ; พี่ฮะ ตรงนี้หมีพูห์มันพูดอะไรฮะ
    ก่อน ;(ทำเป็นไม่สนใจเด็กน้อยและมันส์เต็มที่กับเกมส์)
    น้องเอน ; พี่ฮะ ไม่ดูแล้วเหรอ
    ก่อน ; ดูๆๆคับ (แต่ยังเล่นเกมต่อไป อั้นแน่ อยากให้กูไปดูหนังหละสิ)
    ก่อน ; น้องดูไปก่อนนะ เด็วพี่ตามไป
    น้องเอน ; คับ
     ว่าแล้วเราก้อแอบชำเลืองตามอง น้องเอน เหนว่าน้องเค้าแอบมองเราเล่นเกมตลอด
    คงอยากจะเล่นด้วยมาก
     
    เวลาผ่านไปสักพัก
     
    น้องเอน ; พี่ฮะ ขอเล่นด้วยฮะ
    ก่อน ; ไม่ดูหมีพูห์แล้วเหรอ
    น้องเอน ; ไม่แล้วฮะ
    ก่อน ; เกมนี้เล่นได้คนเดียวน้อง ต่อคิวนะ
     
    เล่นไป ห้านาที
     
    น้องเอน ; พี่ฮะ พี่ตายไปหลายชีวิตแล้วฮะ
    ก่อน ; เหรอ (เกมกำลังจะโอเวอร์ละ กูรีบกดเกมใหม่เล่นต่อทันที)
    ก่อน ; อ้าว มันเริ่มใหม่อีกแล้ว ยังไม่ตายเลย เด็วตายแล้วพี่เปลี่ยนให้น้องมาเล่นมั้งนะ
    น้องเอน ; คับ (แล้วก้อนั่งรอข้างๆ ก่อนต่อไป)
    น้องเอน ; พี่ฮะ พี่ยิงหัวหน้าใหญ่มันสิ ต้องยิงตรงหัวนะ
    ก่อน ; ครับๆๆ (เล่นไปจนเกือบตายละ)
    ก่อน ; อ่ะ เกมนี้ยากจัง เปลี่ยนดีกว่า (ว่าแล้วก้อกดไปเล่นเกมอื่น แล้วหันไปมองหน้าน้อง)
    น้องเอน ; (นั่งตาใส)
    ก่อน ; เด๋วพี่ตายเกมนี้แล้ว เปลี่ยนกันเล่นนะ เป็นเด็กต้องรู้จักเสียสละนะ ที่โรงเรียนครูบอกแบบนี้เป่า
    น้องเอน ; ผมเรียนโฮมสคูลอะ
    ก่อน ; นั้นหละ ก้อต้องรู้จักเสียสละเหมือนกันนะ รู้ไหม(หุหุ มันส์จริงๆ แกล้งเด็ก)
    น้องเอน ; คับ
    ก่อน ; น้อง มาเล่นเกมนี้สิ เล่นได้สองคน
    น้องเอน ; คับ(แววตาดีใจสุดๆ)
    ก่อน ; ยิ้ม (หารู้ไม่ว่า ปุ่มคอนโทรลของ player 2 มันใช้ pad numlock แล้วอั๊วก้อแอบกดให้pad lock ใช้การไม่ได้)
    ก่อน ; เกมนี้ใครแพ้ต้องทำตามคนชนะสั่งนะ (เจ้าเด็กน้อย ไม่ได้รู้เลยว่า หายนะกำลังมาเยือนแล้ว)
    น้องเอน ; คับ (หน้าตาแบบกำลังจะมันส์สุดขีด)
    ก่อน ; อะ เอาเลย (ว่าแล้วก้อยิงพลังใส่ player 2 เป็นชุด ....เกมประเภท fighting)
    น้องเอน ; พี่ฮะ ตัวผมมันไม่ยอมยิงฮะ
    ก่อน ; น้องก้อหาปุ่มสิ (ฮะๆๆ หาให้ตายก้อไม่เจอ)
    น้องเอน ; พี่ฮะรอก่อน  ผมสู้ไม่ทัน
    ก่อน ; คับรอๆๆ (แต่มือกดปล่อยพลังยิกเลย)
    น้องเอน ; พี่ฮะ ตัวพี่ยังปล่อยพลังอยู่เลย
    ก่อน ; เป่านะ (แต่มือยังรัวอยู่) หุหุหุ เกมนี้สนุกเนอะว่าไหม
    ก่อน ; อ่ะ น้องแพ้แล้วนี่ ไหนลอง สัญญาต้องเป๋นสัญญานะ ไหนลองเอาหางเปียขึ้นมาไว้บนหัวแบบงูสิ
    (น้องเอนมีหางเปียเล็กๆ เส้นนึงยาวๆ) เอาหางเปียมาไว้แบบงูแล้วเต้น แล้วร้อง ฟ่อๆๆ นะ
    น้องเอน ; ฟ่อๆๆ ทำตามอย่างว่าง่าย (นึกภาพเด็กผู้ชายน่ารักๆ คนนึงสิ ตากลมๆ ขาวๆ เอามือหนึงถือหางเปีย
    ตัวเองติดไว้บนหัวแบบงู แล้วร้องฟ่อๆ)
    ก่อน ; เก่งจังเลยครับ ไหนหันไปหาคนข้างๆ แล้วขู่ฟ่อๆสิ
    น้องเอน ; (หันไปแล้วทำท่าขู่) ฟ่อๆๆ (น้องผู้หญิงคนข้างๆ ทำหน้าตาแบบกลัวสุดขีด ประมาณว่าเด็กคนนี้เป็นอะไรมากเป่า)
    ก่อน ;เก่งมาก ครับ (หุหุหุ มันส์จริงๆ ) เอาอีกเกมไหม
    น้องเอน ; เอาสิฮะพี่
    ก่อน ; ยิ้ม (เล่นยังไงก้อไม่ชนะอัวหรอก หุหุห)
     
    to be continued .......โปรดติดตามต่อในภาคสาม ตอนมิครภาพก่อเกิด
     
    แล้วคุณจะรักเด็กคนนี้มากขึ้นอีกร้อยเท่า
     
     
     
     
     

    แกล้งเด็กอัจฉริยะ มันส์จริงๆ (ภาคหนึ่ง...กำเนิดเด็กอัจฉริยะ)

     เย็นวันเสาร์ก่อนที่จะไปลาว เราก้อไปนั่งอ่านหนังสือเล่นที่ห้องสมุดมารวย
    สักพัก ก้อมีตาเด็กคนนึงท่าท่างน่ารักและแสนรู้เดินมา
     
    น้องเอน(เด็กอัจฉริยะ) : พี่ๆ ฮ่ะอันนี้ต้องใส่หูฟังครับ เสียงมันถึงจะออก
    ก่อน ; ครับๆ (ในใจนึก อืมรู้แล้ว เดวใส่)
    น้องเอน ; ทำไมพี่ไม่ใส่ซะทีหละฮะ
    ก่อน ; ครับใส่ครับ (เออ ขอโทดพี่มันผิดเองหละที่ไม่ใส่หูฟัง)
     
    แล้วเราก้อเอื้อมมือไปกดหนังเรื่อง หมีพูห์ The Huffalump, Pooh's new friend.
     
    น้องเอน ; พี่ฮะ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องหมีพูห์ฮะ ผมดูมาแล้ว มันไปตามหาเพื่อนใหม่ฮะ เป็นช้างสีม่วง ตอนแรก
    มันกลัวกันฮะ แต่หลังๆมาเปนเพื่อนกัน
    ก่อน ; เหรอครับ น่าสนุกจัง (แหม ไอ้คุนน้องเล่าซะหมดเลยนะมึง กูไม่ดูก้อได้, ใจเยนเว้ยม้นเป็นเด็ก)
    ก่อน ; (หันไปยิ้มให้เด็ก) 
    น้องเอน ; พี่ไม่ต้องสนใจผมหรอกฮะ ผมแค่มายืนเฉยๆ 
    ก่อน ; ดูด้วยกันก้อได้นะไม่เปนไรครับ (กูรอดแล้วเว้ยยย นึกในใจ)
     
    ดูไปสักพัก
     
    น้องเอน ; พี่ฮะ เดวช้างมันอยู่ในป่า Huffalump hollow ครับ เดวพูห์มันกลับบ้านไปเอาเชิอกมาจับ
    ก่อน ; เหรอครับ แล้วจับได้ไหม (ดอกที่หนึ่ง)
    น้องเอน ; อยากรู้พี่ก้อต้องดูเองครับ
    ก่อน ; ยิ้ม (อ้าวแล้วมึงมาเล่ายั่วกูทำไมเนี่ย, ดอกที่สอง)
    น้องเอน ; พี่ฮะ เด็วช้างมันแอบมากินคุกกี้ของ ลูครับ
    ก่อน ;
    ก่อน ; เหรอ น่าสนุกจังเลยครับ (แหะๆ กูจะหมดความอดทนแล้วเว้ย)
     
    หันซ้ายหันขวา ในใจคิดทำไงดี จะสลัดตาเด็กนี้ได้
     
    ก่อน ; น้องครับ เดวพี่ไปห้องน้ำแป๊ปนะ (ไม่ไหวแล้วกูหนีดีกว่า)
    น้องเอน ; พี่กลับมาเรวๆนะครับ เดวผมนั่งจองเครื่องไว้ให้
    ก่อน ; ครับ (ฉะ เจ้าเด็กนี้มันดักทางกูไว้อีก)
     
    เดินไปเข้าห้องน้ำ ในใจนึกว่าจะทำไงกะตาเด็กนี้ดี
     
    ก่อน ; น้องครับหมีพูห์ ถึงไหนแล้ว
     
     
     
    To be continued ......ติดตามภาคสอง ตอนกุ๊กก่อนเอาคืนเรวๆนี้
     
    หมายเหตุ ; น้องเอน เป็นเด็กอัจฉริยะจริงๆ (หมายถึงเด็กพิเศษที่มีความสามารถเป็นเลิศ)
    ที่มีความสามารถพิเศษด้านกีฬา ตอนนี้กำลังศึกษาระบบโฮมสคูล
    และมักมาศึกษาด้วยตัวเองที่ ห้องสมุดมารวยเสมอ ๆ ตอนนี้อายุ แปดขวบแล้ว 
    October 08

    ดุจผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา, turns left-turns right.

    What's LOVE?      

    คำว่า "ใช่" คืออะไร

    SOmeone tries to find the answer.

    ต่างก้อพยายามค้นหาคำตอบ

    SOmeone doesnt believe in love.

    บ้างก้อไม่เชื่อเรื่องของรักแท้

    But, the love makes the world goes round and round.

    แต่ว่า ความรักนี้หละ ที่เปลี่ยนแปลงโลกได้

     

    จะมีสักกี่คนที่หาคู่แท้ของตัวเองเจอ ต้องเจ็บและบอบช้ำแค่ไหน

    กว่าจะหาคนหนึ่งเจอ แต่เมื่อเราเจอคนที่รักแล้วจะรู้ได้ไงว่าเค้าเป็นคู่แท้

    คนที่เรารักตอนนี้และคิดว่าเป็นคู่แท้ อาจจะไม่ใช่ก้อได้ เมื่อวันหนึ่ง

    เค้าหรือเราได้เจอคนที่ "ใช่" กว่า

    การค้นหาใครสักคนเราอาจจะเคยเจอกับเค้ามาแล้ว แต่ไม่เคยได้สนใจ

    มันก้อเหมือนกับผู้หญิงและผู้ชาย

    ต่างคนต่างเดินกันคนละทาง

    ผู้หญิงเลี้ยวไปทางซ้าย และออกก้าวเดินไป

    ส่วนผู้ชายเลี้ยวไปทางขวา และก้ออกเดินไปเช่นกัน

    ได้แต่หวังว่าสักวัน คนสองคนจะเดินไปเจอกันที่จุดใดจุดหนึ่ง

    ที่เส้นทางด้านซ้าย และเส้นทางด้านขวา โคจรมาตัดกัน

     

    When the ways meet at the joint corner, that's time for soul mate.

    October 07

    What a Damnmmn, man. I've got the curesd letter.

    I hate my life today, After walking to rest my mind from the stress, the letter had flyed from somewhere, and stopped at my feet,actually it's from with an air I think,. I felt so wonder, and picked the letter to read. It's written that "Dear, the lovely reader". So, what a shitttttiit, I read it, and been cursed. Cursed to send it 20 times. If not, be dead for sure in 7 days..Jesus, thank God. I'm the heart-broken guy, and now been cursed. SO, give me supporting and, if someone wanna share my curse, please quickly. Reverse it, the dammmnnmn curse.
    October 06

    The Photographers

    I'd like to credit to my friend who takes pictures for me. We both( he and me) are good friends for long. "S" 's his name. I will always upload pics that he and me take to this space. You can follow and support us easily by following to see our pieces of work, or contact us for job at gondomfr231@hotmail.com. Freelance's our life.
    October 05

    The night of depression, คืนที่เงียบเหงา

     This night's the first night I feel lonely tremendous, thinking back of the ex-love that makes my heart so depress. Why it cant be like as I wish. So start walking from the city shrine to the Emerald temple to have some photoes. I hate my life, now..it's so depress and awful with sadness.
     
    ชีวิตก้อเหมือน เรือมีขึ้นมีลง ตามกระแสน้ำ และเราก้อไม่รู้ว่าเราจะเจออันตรายอะไรข้างหน้า บางคนมีพร้อมทั้งเข็มทิศ และเรือ แต่ก้อยังหลงทาง เพราะเขาคนนั้นไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เขาต้องการ ตอนนี้เรือของผมกำลังเผชิญกับมรสุมลูกใหญ่ อยากเหรอเกินที่จะผ่านมันไปให้ได้ ตอนนี้ได้แต่ใช้ความอดทนเท่านั้น